Logo Boekuwzending.com Logo Boekuwzending.com

Ondernemen zonder grenzen!

Scheidsrechter en nu wordt het leuk

Geplaatst op: 11 okt 2015

Vorige week was het de week van de scheidsrechter. Op alle velden en sportcomplexen wordt in deze week stil gestaan bij het feit dat we niet kunnen sporten zonder de rol van de scheidsrechter. Als we sporten hebben we blijkbaar iemand nodig die de grenzen bewaakt. Voor mij heeft scheidsrechter zijn altijd iets magisch gehad. 

Al op 10 jarige leeftijd vond ik het leuk om de allerjongste jeugd te fluiten en begeleiden tijdens hun sportwedstrijdjes. 1225 wedstrijden verder, waarvan 170 in het betaald voetbal, weet ik dat grenzen bewaken op het veld heel veel overeenkomsten heeft met ondernemen. Bovendien heeft mijn kortstondige betaalde carrière als scheidsrechter mij geholpen om ondernemer te worden en daar ben ik heel trots op. Ik kon "makkelijk" afscheid nemen van een mooie baan in het bedrijfsleven, doordat de KNVB mijn hypotheek en vaste lasten financierde door mij simpelweg langs de lijn te laten rennen met een vlag in de Nederlandse Jupiler League en Eredivisie.

Een fantastische tijd als scheidsrechter heeft mij geholpen om grenzen te bewaken, deze af en toe te laten vervagen, soms scherper neer te zetten, maar ook te marchanderen met regels, normen en waarden indien nodig. Net als op de werkvloer moet je soms dingen effies niet zien, door de vingers zien of keihard optreden. Een kaart geven zie ik als een officiële waarschuwing en een rode als einde dienstverband. 

Spelers zoeken net als collega's altijd de grenzen op van het toelaatbare. Alles is toegestaan om de top te bereiken of om marktleider te worden, totdat je letterlijk wordt terug gefloten.

Om te kunnen winnen, moet je weten wat verliezen is. Als ondernemer verliezen we natuurlijk ook niet graag, want dat kan grote gevolgen hebben. Ten tijde van de economische crisis gingen wij te lang door met te veel personeel. De grens was eigenlijk al overschreden en we hadden de mazzel dat er personeel wilde meewerken aan een vroegtijdige aftocht. Dit was extra moeilijk, omdat het hier de buurvrouw alsmede een ex-tennisleraar betrof die voor ons zijn tenniscarrière had beeindigd. Uiteraard zijn wij ze daar nu nog steeds dankbaar voor en ik zie dat als een wissel ver in blessure tijd die alsnog goed uitpakt.

In België ondernemen is letterlijk en figuurlijk een grens over. Velen zakenpartners riepen: "ga niet in Belgie ondernemen!" Echter als veel mensen roepen: "dat kan niet" , dan wint de drang om het tegendeel te bewijzen. Bij onze zuiderburen moet je nog meer keer dan in Nederland contact hebben gehad, voordat je "echt"zaken gaat doen, je moet minimaal een aantal keer hebben geluncht of gedineerd en je moet vooral al meerdere keren hebben gehoord dat ze zaken met je gaan doen. Belgen zeggen makkelijk ja, maar bedoelen lange tijd nee. Toevalligerwijs is dat iets wat voetballers in het veld ook vele malen doen naar de scheidsrechter. Ja, scheids, sorry scheids, zal het niet meer doen! Voordat je een band hebt met een speler, waarin het respect is afgedwongen, ben je minimaal 4 "goede" wedstrijden en dus 360 minuten verder. Let wel, je bent zo goed als je laatste wedstrijd en zo zie ik dat ook in de dagelijks transport praktijk. Als wij onze laatste zending met pakketjes of pallets verknoeien, ben je weer heel wat zendingen kwijt om het vertrouwen terug te winnen.

Klanten herinneren zich vaak alleen de slechte prestaties, want het zijn net mensen. De kunst is dan om het team zoveel aandacht te laten blijven geven dat jouw klanten zich gewaardeerd blijven voelen, ook dus als het niet goed gaat.

En dat maakt het voor mij nou zo leuk!

Rik Balder